Skocz do zawartości

Forum psychologiczne i obyczajowe

  1. Forum powitalne

    1. Poznajmy się!

      Forum, na którym nowi Użytkownicy mogą przywitać się i powiedzieć parę słów o sobie.

      7
      postów
  2. Forum wsparcia

    1. Rozwój osobisty

      Forum przeznaczone do rozmów o pogłębianiu różnego rodzaju miękkich kompetencji, a także o pracy nad poczuciem własnej wartości czy asertywnością. 

      5
      postów
    2. Niełatwe przejścia

      Forum poświęcone różnorakim problemom osobistym – takim jak na przykład samotność, stres w pracy.  

      5
      postów
    3. Problemy w związkach

      Forum poświęcone różnorakim trudnościom występującym w relacjach – na przykład małżeńskich, partnerskich.

      41
      postów
    4. Rozstania, rozwody, żałoba

      Forum przeznaczone dla osób, które przeżywają ból emocjonalny po zakończeniu lub utracie bliskiej relacji.

      9
      postów
    5. DDA/DDD

      Forum, na którym o swoich specyficznych trudnościach mogą rozmawiać tzw. Dorosłe Dzieci Alkoholików oraz tzw. Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych. 

      6
      postów
    6. Zaburzenia lękowe

      Forum przeznaczone dla osób doświadczających dolegliwości lękowych takich jak na przykład zaburzenie lękowe z napadami paniki czy fobia społeczna. 

      16
      postów
    7. Zaburzenia nastroju

      Forum poświęcone takim dolegliwościom jak między innymi depresja i choroba afektywna dwubiegunowa. 

      19
      postów
    8. Inne wyzwania i problemy psychologiczne

      Forum o zagadnieniach, które nie klasyfikują się do żadnej z pozostałych sekcji strony.

      55
      postów
  3. Forum integracyjne

    1. Hyde Park

      Forum do swobodnych rozmów na różnorakie tematy.

      1
      post
    2. Kultura i sztuka, hobby

      Forum przeznaczone do dyskusji na przykład na temat wydarzeń kulturalnych, książek, filmów, seriali, muzyki.

      1
      post
  4. Opinie o Ocal Siebie

    1. Propozycje zmian

      Tu można zgłaszać swoje sugestie odnośnie funkcjonowania serwisu.

      • Brak postów
    2. Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

      Tutaj można publikować opinie o usługach psychologów.

      1
      post


  • Nowe Tematy

  • Nowe Posty

    • Sygnalizuje Pani szereg kwestii. W gąszczu trudnych przeżyć wewnętrznych oraz wspomnień niełatwych doświadczeń zdaje się skrywać ktoś bardzo silny, kto jest w stanie od 7 lat wytrzymywać myśli samobójcze. Przykre stany emocjonalne jak rozumiem bardzo dają się we znaki zwłaszcza ostatnio – w skrajnych momentach wyrządza sobie Pani fizyczną krzywdę. Przedstawia Pani także pokrótce swoją sytuację życiową, która bywa źródłem stresu i z różnych względów utrudnia radzenie sobie z niekiedy krańcowo złym samopoczuciem.  Przede wszystkim warto podkreślić, że myśli samobójczych absolutnie nie należy lekceważyć, podobnie jak aktów agresji wobec siebie nawet jeśli trwają relatywnie długo i w pewnym sensie do tego się przywykło. Na podstawie informacji na forum nie można diagnozować, ale wspomniane kwestie sprawiają, że zalecana jest niezwłoczna konsultacja specjalistyczna (z lekarzem psychiatrą oraz z psychoterapeutą). Prawdopodobną hipotezą, która jednak wymagałaby starannej weryfikacji, jest to, iż przyczyną przynajmniej części opisywanych objawów jest problem natury osobowościowej, więc proponuję lekturę i wykonanie kwestionariusza z tego artykułu. Wspomniana siła, która umożliwia Pani znoszenie tego wszystkiego, może stać się siłą do zmiany swojego funkcjonowania, a także do nauki i praktykowania sposobów lepszego radzenia sobie (z emocjami, problemami, w relacjach). Nie pisze Pani wprawdzie konkretnie o tym, co złego działo się w jednym ze związków, ale mogło to być coś traumatycznego, skoro aż tak to Pani przeżywa, traktuje i przedstawia. Takie emocjonalne ślady doświadczenia krzywdy nierzadko wymagają przepracowania, leczenia. Wiadomo mi, że ciężko pracujące nad sobą osoby w ramach dobrej psychoterapii w końcu dochodzą do siebie i skutecznie zapobiegają tak trudnym psychicznie dolegliwościom, które nękały ich przez całe lata przed leczeniem. Jeśli więc uczyni Pani ze swojego leczenia priorytet, istnieje realna szansa, że Pani stan poprawi się w stopniu robiącym istotną różnicę. Lojalnie zaznaczam, że to zazwyczaj czasochłonne i wymagające wyzwanie; dla pokrzepienie dopowiem, że właśnie dlatego bywa tak satysfakcjonuje.
    • Witam, jestem młodą kobietą w wieku 26 lat. Od 4 lat mieszkam w Niemczech, co przyczyniło się do moich problemów, bo odizolowałam się od rodziny i przyjaciół oraz stałam się bardzo samotna. Ciężko zdiagnozować mi mój problem i jednoznacznie określić cel pisania, nawarstwiło się tak wiele spraw, a ja powoli czuję się doprowadzona do ostateczności i sama się o siebie obawiam. Mając 12 lat moi rodzice rozwiedli się, mimo że mam kontakt z obojgiem, na pewno wpłynęło to na mnie - częściowo czuję się odtrącona (oboje od razu mieli nowych partnerów i stracili na zainteresowaniu dziećmi) i choć wiem, że tak nie jest, częściowo obwiniają mnie za to co się stało między nimi, jak to mama powiedziała - byłam tak trudnym dzieckiem. Następnie dokonałam dwóch złych wyborów partnerów - pierwszy znęcał się nade mną fizycznie, z czym nie poradziłam sobie psychicznie do dziś, natomiast drugi znęcał się psychicznie - psychopata manipulant. W tych związkach trwałam łącznie 7 lat. Teraz znalazłam sobie nowego partnera, który obiecywał cuda, jednak jak się okazuje, nie jest najlepszym wyborem. Są problemy z alkoholem, ale także nie mam wsparcia, nie mogę z nim porozmawiać, totalnie lekceważy moje problemy, mówiąc że nie umie rozmawiać o uczuciach, ani też kogoś pocieszać. Ja sama nie umiem rozmawiać z przyjaciółmi o pewnych sprawach. Nie mogę znaleźć pracy od 3 miesięcy (szukam pracy w zawodzie, co za granicą nie jest takie łatwe) i przez ten cały czas czuję się coraz gorzej. Nie mam tu nikogo innego, jestem non stop sama. Kiedy pracuję, mam sens życia, mimo braku czasu uczę się języków, uprawiam sport, gotuję - czuję, że żyję. Teraz wegetuję, nie mam ochoty na nic, co jeszcze gorzej przekłada się na ten związek. Od 7 lat mam także myśli samobójcze. Myślę, że nigdy tak naprawdę nie zabiłabym się, sama sobie zdaję sprawę, że to chęć zwrócenia uwagi. Kiedy dzieje się coś złego i wpadam w moją 'czarną dziurę w głowie' (takie zrodziły się w pierwszym toksycznym związku) coś mnie zmusza do zrobienia sobie krzywdy, nie umiem tego powstrzymać. Biorę po kilka tabletek nasennych oraz robię coś, co wydaje mi się po prostu głupie, kiedy jestem w normalnym nastroju - drapię się po ciele najmocniej jak potrafię, zostawiając rany. Mój partner o tym nie wie, nigdy by nie zrozumiał. Jestem pozytywną osobą, lubiącą się śmiać. Nie wiem jak to sklasyfikować. Miewałam też swego czasu lęki, najczęściej rano. Funkcjonowałam normalnie, chodziłam do pracy, jednak ciężko mi było po około godzinę dziennie oddychać. Nie czuję, jakbym miała depresję, bardziej zły okres i problemy z przeszłości, z którymi nie umiem sobie poradzić. Muszę ruszyć też z pracą, a jak się szybko nie uda, to wyjechać i zacząć na nowo. Nie wiem czy w tym ewentualnym nowym życiu uwzględnić obecność obecnego partnera. Piszę do Pana, ponieważ w tym momencie te problemy wydają mi się jakby wymyślone, nieistotne i po prostu myślę, że muszę się wziąć w garść, jednak kiedy jest mi tak bardzo źle, one mnie dominują i boję się siebie. Nie umiałabym iść do psychologa i powiedzieć tego głośno, choćby przez to, że to całe okaleczanie się w tak głupi sposób wydaje mi się idiotyczne i coś co nie można traktować poważnie. Proszę powiedzieć co Pan o tym sądzi. Dziękuję z góry
    • @Polina Opisuje Pani swoje trudności, które określa jako pojawiający się znienacka lęk. Mówi Pani, że ostatnio zdarza się to niemal codziennie. Pyta Pani o naturę tego problemu, ale bez rozmowy diagnostycznej z Panią, tylko na podstawie informacji na forum, udzielenie odpowiedzi nie jest możliwe. Podejrzewa Pani, że to napady paniki, ale istnieją różne rodzaje zaburzeń lękowych, więc trzeba by dokładniej przyjrzeć się objawom, by ustalić, co jest ich przyczyną i jak można ją leczyć. Warto skontaktować się z lekarzem psychiatrą, który może zlecić wykonanie dodatkowych badań, jeśli uzna to za zasadne. W następnej kolejności warto rozważyć kontakt z psychoterapeutą, który przyjrzy się z kolei tematowi pod trochę innym kątem, niż psychiatra.
    • witam, jestem studentką, 21 lat, mam problem z nawiązaniem kontaktu z osobami z mojej grupy. Nie było by to dziwne, ale z innymi osobami bez żadnych oporów mogę rozmawiać na rożne tematy, co więcej sama zagaduje bo jestem z tych co nie potrafią długo siedzieć w milczeniu. To dlaczego jest problem z rozmowami z osobami z grupy? W nimi osobno potrafię gadać, ale w grupie już zwyczajnie nie widzę potrzeby udzielania się w dyskusji. Problem był zawsze, dopiero jak przestają być osobami 'z grupy'(koniec szkoły itp.) ta blokada/bariera znika. Można to jakoś wytłumaczyć/ zaradzić? Dziękuje i pozdrawiam 
    • Witam, mam 24 lata. Na wstępie muszę powiedzieć, że od zawsze byłam bardzo nerwową osobą. Już w dzieciństwie miałam różne "zawirowania" psychiczne - lęki, fobie, problemy z kontaktami z ludźmi. Od jakiegoś czasu mam pewien uciążłiwy problem. Od czasu do czasu niespodziewanie ogarnia mnie nagłe uczucie lęku. Dzieje się to w różnych sytuacjach. Czasem po prostu siedzę w domu, nie mam żadnego powodu do stresu, ale nagle ogarnia mnie lęk przed czymś nieokreślonym i stres. Czuję się pobudzona i nie mogę usiedzieć w miejscu. Jestem bardzo napięta i nie wiem, co ze sobą zrobić. Przypomina to chyba trochę atak paniki. Czy może być to objaw nerwicy lękowej? Kiedyś już borykałam się z czymś podobnym, ale wtedy przechodziłam trudny okres i myślałam, że jest to spowodowane głównie przemęczeniem. Ale teraz powraca i takie ataki mam już prawie codziennie. Utrudnia mi to życie. Np. czasem zaczynam to czuć, kiedy jadę autobusem do pracy. Mam ochotę nagle wysiąść itp. Czy w takim przypadku konieczne jest leczenie farmakologiczne czy wystarczyłaby terapia?
    • @andreas157 Szanowny Panie,
      na ten temat warto porozmawiać z lekarzem medycyny, który jest seksuologiem (seksuolog często uzyskuje wcześniej tytuł lekarza medycyny w dziedzinie psychiatrii, ginekologii lub urologii). Jeśli tak on zaleci, wtedy może dopiero być pomocny kontakt z psychologiem, psychoterapeutą. Proszę z tym nie zwlekać. Problem zdrowotny to ludzka rzecz, wielu mężczyzn miewa taki temat do omówienia ze specjalistą, który orientuje się w tej materii i rozmawia o tym każdego dnia. Warto się przemóc i po prostu iść na konsultację. Emocja wstydu nie jest przyjemna, ale prawdopodobnie w trakcie rozmowy przekona się Pan, że to ważny i godny omówienia temat, typowa męska sprawa, a nie coś, czego trzeba się wstydzić. 

O nas

Psychologiczna i obyczajowa platforma Ocal Siebie oferuje treści psychologiczne, forum dyskusyjne monitorowane przez terapeutów oraz pomoc psychologów online. Gabinet zajmuje się sprawami takimi jak: diagnoza psychologiczna, leczenie depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń odżywiania, terapia tzw. syndromu DDA, psychoterapia stresu pourazowego, terapia par, małżeństw i indywidualnych osób dorosłych.

Gabinet Ocal Siebie to centrum psychoterapii bez granic - platforma, na której bez względu na miejsce pobytu można uzyskać polskojęzyczną pomoc psychologiczną przez Internet!

Psychoterapia przez Internet

Na naszej platformie pracują polecani, skuteczni psychologowie i psychoterapeuci online, przez Skype. Oferują pomoc psychologiczną i terapię poznawczo-behawioralną. Psycholog online to rozwiązanie wygodne i skuteczne. W zespole Ocal Siebie pracują wykwalifikowani specjaliści, doświadczeni psycholodzy.

Psycholog online, psychoterapeuta przez Skype

Porady psychologiczne przez Internet

×